محصور كرده ، پذيرفته نيست . بنابراين اعتقاد به امامت حضرت على ( ع ) پس از پيامبر ( ص ) كه شيعه به آن اعتقاد دارد به عصر نزول قرآن و نبوت باز مىگردد . 2 - 3 . آيهء تبليغ و آيهء اكمال دين يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ . ( مائده : 67 ) اى پيامبر ، آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ، ابلاغ كن ؛ و اگر نكنى پيامش را نرسانده‌اى ، و خدا تو را از - گزند - مردم نگاه مىدارد . آرى ، خدا گروه كافران را هدايت نمىكند . قرآن كريم در آيه تبليغ و اكمال - كه خواهد آمد - به معرفى مصداق كامل امام ( ع ) و جانشين پيامبر ( ص ) پرداخته است . روايت كرده‌اند ، هنگامى كه آيه تبليغ بر رسول خدا ( ص ) نازل شد ، او را به طور صريح خطاب كرد تا جانشين خود را رسماً معرفى كند ، و فرمود چنانچه چنين نكنى رسالت خود را انجام نداده‌اى ! آن حضرت پس از حجة الوداع در روز غدير خم - هيجدهم ذيحجه - مردم را براى رساندن پيام خداوند در نصب على به خلافت ، طلبيد و پس از گرد آمدن همه مردم ، برخاست و على را نزد خود خواند و بازوى او را گرفت و بلند كرد ، تا حدى كه مردم سفيدى زير بغل پيامبر ( ص ) را مشاهده كردند . آنگاه فرمان الهى را درباره جانشين خود و امامت على ( ع ) به مردم ابلاغ كرد . هنوز مردم پراكنده نشده بودند كه آيه اكمال مبنى بر ياس كفار از شكست دادن اسلام به سبب اكمال دين و اتمام نعمت - كه معرفى امامت على بود - نازل گرديد : « 1 » الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَ رَضيتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دينًا . ( مائده : 3 ) امروز كسانى كه كافر شده‌اند ، از - كارشكنى در - دين شما نوميد گرديده‌اند . پس ، از ايشان مترسيد و از من بترسيد . امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم ، و اسلام را براى شما - به عنوان - آيينى برگزيدم . بسيارى از كفار اميد داشتند كه دين پيامبر هم با رحلت ايشان ، به پايان راه خود برسد ، زيرا پسرى ندارد تا جانشين او شود . اما خداوند با تعيين على ( ع ) به عنوان جانشين پيامبر ( ص ) و معرفى وى توسط پيامبر در غدير خم ، دين خود را كامل و كافران را مايوس كرد .

--> ( 1 ) . ناصر ، مكارم شيرازى ، پيام قرآن ، ج 9 ، ص 184 - 193 .